Montreal kentinde düzenlenen konferansta çalışmalarını anlatan Blain, ebeveynlerin çocuklarını en küçük dudak hareketinden, kalp atışı ya da soluk alıp verme hızının değişiminden "okuyabildiğini" belirtti.

Toronto Üniversitesi’nde biyomedikal mühendisi ve aynı zamanda müzisyen olan Dr. Blain, bu "tepkileri" üç boyutlu simülasyona aktardı. Ancak tepkileri herkesin duymasını isteyen Blain, bunları seslere dönüştürmek için bir bilgisayar programı geliştirdi. Böylece, çocukların kalp atışının, soluk alıp vermelerinin hızı, terlemeleri gibi tepkiler seslere dönüştürüldü.

Bu şekilde, örneğin, hiç hareket edemeyen, konuşamayan, daima uyuduğuna inanılan bir çocuk, odasına palyaçolar gelince "bir şarkı söylemeye" başladı ve ilk kez ebeveynine ve doktorlara "çevresinin farkında olduğunu" göstermiş oldu.

En ufak bir dikkat belirtisi göstermemiş 15 yaşındaki başka bir çocuk da en sevdiği oyuncağını gördüğünde "canlandığını duyurabildi. "Her şarkının benzersiz" olduğunu vurgulayan Blain, bir yıla kadar çalışmalarının sonuçlarını bir bilim dergisinde yayımlamayı ve bu programın başka merkez ya da hastanelerde de kullanılmasını sağlamayı umduğunu belirtti.

İLGİLİ HİZMETLERİMİZ

Web Tasarımı

MSN Reklamları